 
|
|
Hikayelerimiz
Sevgili koordinatör arkadaşlar bu bölüm için maillerinizi bekliyoruz. Lütfen deneyimlerinizi bizlerle paylaşın.
Bir yakını rahatsızlanmış muayenesi için yanında polikliniğe
gelmişti. Kolundan bildim dialize giriyordu. Sordum bekleme
listemize neden girmedin diye. Organ nakli olmak istemiyor musun?
Ablası olduğunu sonradan öğrendiğim zat atıldı hemen: O nakil
olamaz? Niye? dedim. Çünkü O'na bakacak kimse yok! Çok üzülmüştüm.
Ablası organ vermek bir yana organı biz bulsak bile hastanede
yattığı dönem için bakmaya yanaşmıyordu. Hemen atıldım Ben bakarım
dedim.Hiç ücret alınmayacağını anlattım. Hayır dedi önüne bakarak
ablam ne derse o. İstiyordu aslında gözgöze gelmemek için yerden
kaldırmadı kafasını. Tutunacak dalsız, umutsuz, çaresiz. Bari çok
geç kalmasa.
Dr. Salih Gülten Uludağ.Ünv.Tıp Fak.
|
Şu anda mutlu, neşeli kıpır kıpır ve en önemlisi sağlıklıyım. Bundan 6 ay önce bu durumda değildim. Sürekli başım ağrıyor, üzerimde büyük bir yorgunluk ve iştahsız oluyordum. Ama yine de bunları kafama takmıyor, oynuyor, koşuyordum. Tabii ki doğal olarak da ağrılar sıklaşıyordu. En sonunda doktora başvurdum. Bu rahatsızlıklarımın nedeni böbreklerimin iflas etmesiymiş.
Bunu öğrenir öğrenmez hemen tedaviye başladık. Tedavi iyiye gidiyordu. Ama bir gün geldi, bu sefer de ameliyat gerekiyordu. Ben umudumu tamamen kesmiş, sanki yaşamaktan nefret ediyordum. Etrafımdakilere iyi davranmıyor, sinirli bir halim oluyordu.
Ameliyat günü geldi çattı. Ben, ne ameliyat öncesi ne de sonrası ameliyattan korkmadım. Bana böbrek verecek olan ise benim canım, biricik annemdi. Annem hiçbir zaman vermemezlik etmedi. Vereceği için çok seviniyordu. Artık ameliyat olmuştum.
Ameliyatın ilk günü birkaç rahatsızlığım oldu. Sonraki günler iyiye gittim. Şimdi eskisi gibi neşeli, mutlu, kıpır kıpır, deli doluyum. Hayata sımsıkı bağlanıyorum. Artık kader önüme ne zorluk koyarsa koysun yılmadan bu zorluklara son vereceğim. Bu son aylarda bunu anladım.
Vücudumda 3 tane böbrek var, 2 tanesi benim 1 tanesi de canım annemin. Bwnim böbreklerimin orada yaz mevsimi var. Hava sıcak, dinleniyorlar. Yağ sürmüşler, güneşleniyorlar, mayolarını da giymişler. Annemin verdiği üçüncü böbrek ise, yeni işe başladı. Ee hani yeni işe başlayanlar patronun gözüne girmek için çok çalışırlar ya.. O da patronuna yani bana yaranmak için durmadan çalışıyor. Yemek içmek şirkete ait. Eee, bu böbrek çalışmasın da ne yapsın? Ama inadım inat, diğer böbreklerden birini de çalıştıracağım. Çalışmazlarsa eğer, o zaman onları işten atıp, yemeklerini sularını keseceğim. Bir tekme atıp kovacağım.
Ben bir yandan da çok şanslıyım. Annem kendi böbreğini tereddüt etmeden seve seve verdi. Böyle anne bu zamanda zor bulunur. Kimi anne var, çocuğunu cami avlusuna bırakıyor, kimi anne var çocuğuna sevgi şefkat yerine dayak, ilgisizlik veriyor, kimi anne de var ki canını evladının yoluna halı gibi seriyor. Melekler kadar temiz. Onu çok seviyor ve onunla gurur duyuyorum.. Esra Işık
Kadriye Onursal Tepecik Eğitim Hastanesi
|
Bazı anlar vardır ki bırakın kendiniz yaşamayı , seyirci olarak bile o anı yaşamak istemezsiniz , bazı görevler de vardır ki fiziksel yorgunluğunu bir yana bırakın ruhunuzda bıraktığı izleri yıllar geçse de silemezsiniz.
O anlar ki bir annenin ve babanın gözünden bile sakındığı biricik yavrusunun , hayattaki tek dayanağı , desteği , hayat arkadaşının yada hala gölgesi bile olsa varlığını hep hissetmek istediği annesinin, babasının , kardeşinin ölüm haberini duymak gibi , O görevler ki ölüm haberini vermek gibi.
Söylemek zordur , kocaman yumak olur sözler ,boğazınıza düğümlenir ,ama mecbursunuzdur .Acısına ortak olursunuz ,çoğu zaman sendeleyip size tutunurlar ,başlarını yaslayacakları omuz sizinkidir ,göz yaşlarınızı tutamazsınız...
Diğer taraftan yaşananlar ise tam aksidir . Hayatta bir çok kez insanları sevindiren bir haber , bir hediye vermiş olabilirsiniz ama yaşama şansını arttıran ,belkide yeni bir hayatın müjdesini vermek her insana nasip olmaz. Sevinçle boynunuza sarılan da olur , sevgi yumağı olmuş bir ailenin içine elinizden tutup çekende , göz yaşlarınızı yine tutamazsınız...
Bu ikilem içerisinde en acılı anlarında insanlardan, kaybettikleri yakınlarının organlarını bağışlamalarını istersiniz ,en zor anıdır yaşananların , hem de çoğu zaman hiç tanımadığınız belki de ülkenin başka ucunda hiçbir zaman da görmeyeceğiniz , organ bekleyen hastalar içindir bu çaba...
Böyle bir iştir Organ Nakil Koordinatörlüğü , daha ilk gün "beyin ölümü gelişirse kendi çocuğunuzun organlarını bağışlar mısınız" diye sorarlar ,düşüncesi bile korkutur ,irkilirsiniz , huzursuzluk hissedersiniz ,ne zaman ki konuyu ayrıntılarıyla öğrenip gerçekleri aklınızla süzer, mantığınız duygularınızı yener ,o zaman bu görevi kabul edersiniz...
Zamanla anlarsınız ki Organ Nakil Koordinatörlüğü özveri ister , sabır ister , inanç ister , kısaca yürek ister. İnsanı sevmeyi ,hayatı tanımayı ,insan hayatına değer vermeyi öğretirsiniz çevrenize , karşılıksız ,beklentisiz...
Zamana karşı yarışırsınız , ölmüş bir bedenden çıkan organın canlılığını yitirmeden başka bedenlerde hayat bulması için ,başka bedenlere hayat vermesi için .Çok engeller vardır önünüzde ,onlarca insanın emeği gerekir sonuç için ,yılmadan tek tek aşarsınız engelleri .Yasalar , yönetmelikler yanında etik ve ahlaki değerler sizden ne istiyorsa yerine getirirsiniz . Eksik veya yanlış yapma lüksünüz yoktur. Organ Nakli çok konuşulur ama hep az bilinir . Korkular yersiz ama yaygındır .Eğitim ise bir avuç Organ Nakil Koordinatörünün omuzlarındadır. Bu aşamadan sonra bizlerin en büyük yardımcısı sizler olmalısınız , Ölümü konuşmayı sevmeyen insanoğluna , ölümden sonra bir insana hayat vermenin ne yüce bir erdem olduğunu anlatmamıza yardım etmelisiniz. Sizden beklediğimiz ,konuyla ilgili bize biraz zaman ayırıp öğrenmek istediklerinizi Organ Nakil Koordinatörleri Derneği resmi sitesi olan http://onkod.org/ adresinden incelemeniz ve yazılarınızda bu bilgiler doğrultusunda halkın eğitimine destek olmanız.
Yaşama sıkı sıkıya ama hayatın belki de en ince dalından tutunmaya çalışan binlerce organ nakli bekleyen hastanın ümidi bizler ve yaptığımız çalışmalardır. Her yıl yüzlerce beyin ölümü sonrası , yeterli eğitim verilmediği için oluşan ön yargıdan , başkalarına hayat verecek organlar kullanılamamaktadır. "Öldükten sonra organlarımı bağışlayın" demek bir vasiyet ise, en azından aile içerisinde bir kez bu konunun konuşulmasını sağlamak bile bu önyargıyı kırmakta bizlere çok fayda sağlayacaktır.
Göstereceğinizi umduğumuz ilginizden dolayı şimdiden teşekkür ediyor Saygılarımızı sunuyoruz….
Dr. Berkant Akbulak Salihli Devlet Hastanesi
|
27/03/2002 Tarihinde annemin sol böbreği bana nakledildi. Ne yapsam hakkını ödeyemeyeceğim. Anneme gönülden akıp dile gelen duygularımla sesleniyorum.
Aylarımı verdim.
Kasım 19/2001...
Ve bugün...
13 Nisan 2002.
24 Kasımda diyalizle tanıştım.
Bir makine.
Aldı vücudumdaki bütün kanı başladı temizlemeye.
Meğer zehirlenmiş kanım.
Meğer bitmiş böbreklerim de haberim yok.
Her diyalize girişim yaşadığım tüm acılara bedel oldu.
26 Mart’a kadar girdim diyalize.
Bir mucize gerekti.
Bir olasılık, atom çağında
YAŞAMALIYDIM.
Annem yetişti imdadıma....
27 Mart’ta ikinci kez can indi bedenime
26 Yaşımda tüm olgunluğumla,
Yeniden merhaba dedim yaşamaya....
Yaşama umudumla,
Yapamadıklarımı yapmak üzere,
Rest çektim dünyanın bana oynadığı kadere...
Vücudumda bir can var
Annemin canı..
Beni yaşatmak için mücadele veriyor.
Gözlerim şimdi daha parlak.
Ayaklarımda güç var.
Miğdemde acıkma hissi
Yüreğimde UMUT...
En önemlisi beynim hala çok güçlü.
Bir daha varım bu hayatı yaşamaya...
Doğumumu ve yaşamımı borçlu olduğum can ANNEME;
Sonsun şükran duygularımla...
Hoşbulduk ANNE....!
Yeniden doğdum sayende....
13/04/2002
Meryem ÖZDOĞAN
|
ÇARESİZ KALIŞIN VERDİĞİ ACIYLA YAZIYORUM SİZLERE;
38 YASINDA ÖMRÜNÜN EN GÜZEL YILLARINI COCUKLARININ BASINDA EVİNDE ONLARLA BİRLİKTE OLMASI GEREKİRKEN, COCUKLARINI BABADAN UZAK TUTAN, İNSANI AMANSIZLIĞA, ÇARESİZLİĞE, İSYANA KADAR GÖTÜREN HASTALIK YÜZÜNDEN 5 AYDIR HASTANE KÖŞELERİNDE ACI İÇİNDE KIVRANARAK ÖMRÜNÜN BAHARINI GECİREN DAYIM ADINA SESLENİYORUM SİZLERE.....
ACİL KALP NAKLİ OLMASI GEREKEN DAYIM İÇİN LÜTFEN YARDIMLARINIZI BİZDEN ESİRGEMEYİN. BİR İNSANIN GÖZLERİNİN İÇİNE BAKARAK TÜKENMESİNE SAHİT OLARAK YASAYAN BİZLERE BİR UMUT IŞIĞI YAKIN NE OLUR...
BİZ UMUTLARIMIZI YİTİRİYORUZ...GERİDE KALACAK 5 TANE COCUK VAR VE HEPSİ KÜÇÜK.ONLARI BABASIZ BIRAKMAMA SAVASIMIZA DESTEK OLUN NE OLUR, NERDEN NASIL KALP NAKLİ GERCEKLEŞTİREBİLİRİZ.BİZİ BİLGİLENDİRİN LÜTFEN DOKTORLARI NAKİL İÇİN İLK SIRADA TUTTUKLARI DAYIMA UYGUN KALP BULUNDUĞU TAKDİRDE HEMEN AMELİYATA ALACAKLAR. BULUNMASINA YARDIM EDİN, VE BİR İNSANIN HAYATININ KURTULMASINDA EMEĞİNİZİ BİZDEN ESİRGEMEYİN
Yazan: KALP BEKLEME LİSTESİNDEKİ BİR HASTA YAKINI
Dr. Serdar AKSÜNGER İzmir BKM
|
|
|
|
|
|
